woning als warmtebuffer

woning als warmtebuffer

Een woning als warmtebuffer gebruiken betekent dat je de thermische massa van het huis inzet om warmte tijdelijk op te slaan. Denk aan betonnen vloeren, stenen binnenmuren en plafonds die warmte kunnen opnemen wanneer die beschikbaar is en later langzaam weer afgeven.

Voor ons huis in Huijbergen, met warmtepomp, zonnepanelen en een vrijstaande woning uit 2006, kan dit interessant zijn:

• Overdag, wanneer de zonnepanelen veel stroom produceren, laat je de warmtepomp het huis iets verder opwarmen (bijvoorbeeld van 20°C naar 21-22°C).
• De vloer en constructie slaan een deel van die warmte op.
• 's Avonds en 's nachts kan de warmtepomp minder draaien omdat het huis de opgeslagen warmte geleidelijk afgeeft.

Voordelen:

• Meer eigen verbruik van zonnestroom.
• Minder elektriciteitsafname tijdens dure uren.
• Geen investering nodig in een thuisbatterij.

Nadelen:

• De opslagcapaciteit is beperkt. Een woning kan meestal slechts enkele kWh warmte comfortabel opslaan.
• Te grote temperatuurverhogingen kunnen oncomfortabel worden.
• Werkt het best bij vloerverwarming en een goed geïsoleerde woning.

Een vuistregel is dat een gemiddelde goed geïsoleerde woning met veel betonnen massa ongeveer 2 tot 5 kWh extra warmte kan opslaan per graad temperatuurverhoging. Daardoor kan het voor warmtepompbezitters een eenvoudige vorm van "thermische batterij" zijn.